To + Owo: Anne Collier + Sanja Iveković

solidarnoscgif

Anne Collier, Magazyn Zoom (Jérome Ducrot), 2008

Sanja Iveković, Niewidzialne kobiety Solidarności, 2009-2010

Kobieca sylwetka na plakacie Iveković – stanowczo zbyt grzeczna. Znaczenie: marginalizacja roli  kobiet, działających w ramach „Solidarności”. A co z ruchami emancypacji kobiet jako takimi? Co z miejscem kobiet w dzisiejszym społeczeństwie? I jak mogą one oderwać się od stereotypowych etykietek, które im się przypisuje?

W jaki sposób kobiety mogą uwolnić się od tego wizerunku, zawłaszczającego ich ciało i seksualność, i wykoezystać swoją cielesność jako broń polityczną?

Powyższe perwersyjne przedstawienie kobiety ma swoje źródło właśnie w stereotypowym obrazie, rozpowszechnianym przez magazyny dla mężczyzn. Bohaterka zdaje się grać tutaj z własnym wizerunkiem, wykorzystywać swój seksualny potencjał. Potrząsa pośladkami, jakby chciała wzbudzić pożądanie – jednocześnie dając do zrozumienia, że zdobycie jej przez mężczyznę jest niemożliwe.

***

Cykl “To + Owo” jest próbą powiązania między sobą, zestawienia, syntezy (a czasem także dekonstrukcji) prac, które można oglądać na obecnej wystawie “W sercu kraju” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Nie chodzi tu bynajmniej o prowokację! a jedynie o ponowne wykorzystanie, czy raczej zawłaszczenie tego, z czym miałam okazję zetknąć się na wystawie.

Zasada jest prosta – za każdym razem wybierane są dwa dzieła z kolekcji, z których wydobyty zostaje jakiś detal, fragment, pozwalający na ich powiązanie według zmiennych kryteriów (zarówno wizualnych, jak i semantycznych). Moim celem nie jest jednak poprawianie czy ulepszanie przedstawionych prac, lecz obalenie pierwszego, instynktownie odczytanego sensu dzieła – i przeprowadzenie interpretacyjnego ataku z zupełnie innej strony.

Wybranie pewnego fragmentu z jednego dzieła i przełożenie go na inne zmusza obydwie prace do rozpoczęcia wspólnego dialogu; wywołuje zachodzącą między nimi dyfuzję.

Powstała w ten sposób nowa forma przypomina słowotwórczy zrost czy zbitkę wyrazową – rodzaj neologizmu, połączenie dwóch części, wyodrębnionych z dwóch różnych słów. Poprzez pozbawienie danego elementu (dzieła) jego pierwotnego kontekstu, możemy odkryć w każdej części nowopowstałej struktury znaczenia wcześniej niedostrzegalne. Przedmiot dyskursu zostaje więc przesunięty w nowym, innym niż dotychczas kierunku.

Coraline Guilbeau

tłumaczenie: Hanna Dyrcz

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s