Chcę być lalką Barbie

Popkultura przyciąga nawet tych, którzy są przez nią wykluczani. Ponieważ zarówno Machciński, jak i Matysiak czy Kwasek są outsiderami także na tym polu, swoje uczestnictwo w kulturze masowej jedynie imitują.

Propaganda sukcesu to telenowele

Autorka: Marlena Pierepioka Pomimo, że prezentowana na wystawie Po co wojny są na świecie twórczość artystów nieprofesjonalnych jest niezwykle różnorodna, z ekspozycji wyłaniają się dwie przeciwstawne sobie tendencje. W uproszczeniu można je nazwać apologią popkultury oraz sztuką wobec niej krytyczną; twórczością opartą na czerpaniu z obrazów, kopiowaniu i powielaniu pewnych klisz oraz twórczością podszytą nieufnością,…

Jak poznałam Zofię Rydet – retrospekcja

Zofia Rydet rozpoczęła realizację Zapisu socjologicznego mając sześćdziesiąt siedem lat. Mimo wieku i późniejszych problemów zdrowotnych udało jej się wykonać około trzydziestu tysięcy zdjęć.

Użytek ze skuteczności

Czy praktyka artystyczna może być praktyką nie tylko z nazwy i czy być może zastąpi kiedyś sztukę, o której nadal myślimy z dużej litery?

Robiąc użytek a przestrzeń muzeum

Wydaje mi się, że to właśnie czyni Robiąc użytek tak ważnym przedsięwzięciem – zadawanie ważnych i aktualnych pytań, nie narzucając na nie odpowiedzi. Czy właśnie to nie stanowi jej esencji?

Tu jest wszystko

Relacja ze spotkania z Andrzejem Wajdą w ramach cyklu Muzeum Otwarte 2015, wokół wystawy Andrzej Wróblewski Recto Verso 1948-1949; 1956-1957. „Nigdy nie namaluję takiego obrazu” powiedział Andrzej Wajda, kiedy Andrzej Wróblewski pokazał mu nowe płótno, Rozstrzelanie z gestapowcem. Nikt poza nim nie mógł tak malować. Jeszcze w tym samym roku (1949) reżyser porzucił krakowską Akademię…

Portret nieujawniony

Aktualna wystawa w MSN, oprócz tego, „co widać” (lub przeciwnie, jak chcą niektórzy, czego ostentacyjnie nie widać) koncentruje się również na tym, czego widzieć nie chcemy, co wypieramy i co w sferze publicznej winno pozostawać niewidocznym. Zagadnienie procesu patrzenia stanowi punkt wyjścia w zetknięciu z obrazami Magdaleny Moskwy. „Zetknięcie” zdaje się być właściwym słowem na…

O czym mówi bałwan?

Jerzy Łepkowski Zarówno performanse, jak i bardziej materialne obiekty czy instalacje Dawickiego, utrzymane są w groteskowej, absurdalnej, często po prostu zabawnej aurze. Idzie to jednak w parze z gorzką ironią i często krytyczną refleksją, której celem bywa również sam artysta. Dawicki znany jest ze swojego krytycznego podejścia do instytucji muzeum i rynku sztuki współczesnej w…