Portret nieujawniony

Aktualna wystawa w MSN, oprócz tego, „co widać” (lub przeciwnie, jak chcą niektórzy, czego ostentacyjnie nie widać) koncentruje się również na tym, czego widzieć nie chcemy, co wypieramy i co w sferze publicznej winno pozostawać niewidocznym. Zagadnienie procesu patrzenia stanowi punkt wyjścia w zetknięciu z obrazami Magdaleny Moskwy. „Zetknięcie” zdaje się być właściwym słowem na…

„Przedmiot codzienny bez oczu lecz z twarzą”*

Znajdujemy się na marginesach widzialności. Dryfują tu rzeczy, z których obecności zdajemy sobie sprawę dzięki widzeniu peryferyjnemu, lecz nie dotykamy ich wzrokiem. Zjawiska niezwykłe, dziwne, intrygujące  i ekscentryczne znajdują się tuż pod warstewką wszystkiego, co ochrzczone zostało przez znudzoną ludzkość banałem, a jak się okazuje, jest po wielokroć wynikiem lekceważenia wysiłku wnikliwej obserwacji.   Zastanówmy się,…

Przestrzenie niczyje. Korespondencje Berlin-Warszawa

„W sercu kraju zieje pustką”. Pierwsze zdanie tekstu Joanny Mytkowskiej, otwierającego katalog wystawy, mogłoby posłużyć jako wstęp do interpretacji niejednej pracy z kolekcji. Idealnie wpisuje się ono w kontekst m.in. widocznego od strony pasażu przy ul. Pańskiej obrazu-wizji Joanny Rajkowskiej, projektu „Miastobagno”. Miejskie nieużytki, przestrzenie niczyje, sztuczne pustki, luki w aglomeracyjnej tkance. Przestrzenie puste w…

„Wycofać się o krok i zdobyć dystans do wszystkiego, co nieustannie wydarza się z nami”. Jadwigi Sawickiej rozstrajanie kultury

Cytat z Ferdydurke Gombrowicza, pojawiający się w tytule tego tekstu, mógłby śmiało patronować konstatacji niechybnie wyłaniającej się spod naładowanego negatywnie monolitu haseł z obrazu Jadwigi Sawickiej.  Nadrzędna, autonomiczna rzeczywistość świata reklamy i mediów stanowi rozdęty worek kreowanych wciąż na nowo potrzeb, mamiących społeczeństwo konsumpcyjne. Kakofonia dźwięków i nieznośna chwilami kalejdoskopowość wizualnej warstwy reklamowej miast sławi…

To + Owo: Rafał Bujnowski + R.H Quaytman

Rafał Bujnowski, Oczodoły, 2012 R.H Quaytman, Replika „Kompozycji przestrzennej 2”  (1928) Katarzyny Kobro, 2000 Zamysł był w tym przypadku następujący: zrozumieć „powiązanie” jako pracę nad formami, liniami, strukturami i powierzchniami, obecnymi na dwóch osobnych obrazach. Zauważalne jest niepokojące podobieństwo (czy może raczej „zbieżność” będzie tu słowem bardziej adekwatnym?) między tymi dwiema kompozycjami. Bardzo łatwo można je na siebie…

Artyści, kuratorzy i badacze, czyli o strategiach artystycznych „Slavs and Tatars”

Z kolektywem artystycznym „Slavs and Tatars” rozmawia Ewa Kozik. Ewa Kozik: Chciałabym rozpocząć naszą rozmowę od krótkiego wstępu na temat dzieł  Slavs and Tatars, które są aktualnie prezentowane na wystawie „W sercu kraju” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Chodzi o „Prayway”, „Języki macierzyste i ojczyste gardła” oraz „Dunjas, Dunyas, Dinias”. Chciałabym Was poprosić o zarysowanie pochodzenia…